koty, psy, króliki, szynszyle, chomiki, papugi, kanarki, szczury, myszki,

Kokcydioza królików

Kokcydioza królików

Kokcydioza to choroba pasożytnicza. Jest jednym z najczęściej występujących schorzeń dotykających króliki – zarażone mogą być zarówno osobniki znajdujące się w hodowli, w stadzie, jak i pojedyncze sztuki, które mają status domowych pupili. Na szczęście nie każdy nosiciel pasożyta będzie chory, ale w przypadku, kiedy widać niepokojące objawy mogące sugerować kokcydiozę królików, należy niezwłocznie udać się do weterynarza. Czym spowodowana jest ta choroba i jak się rozwija ? Jak ją rozpoznać ?

Kokcydioza królików – przyczyny

Czynnikiem wywołującym chorobę są pasożyty z rodzaju Eimeria – istnieje dwanaście potwierdzonych naukowo odmian tego pierwotniaka, które atakują króliki, aczkolwiek sam stan chorobowy powoduje tylko kilka z nich. Możemy wyróżnić dwa typy tych organizmów – jedne wywołują postać jelitową choroby (m.in. Eimeria magna, Eimeria perforans), a drugie postać wątrobową (E. steidae).

Cykl rozwojowy pasożyta waha się między 4 a 14 dniami. Na samym początku jaja pierwotniaków wydostają się do środowiska zewnętrznego razem z kałem zainfekowanego osobnika. Kał może zanieczyścić ściółkę, wodę, czy jedzenie tym samym powodując przedostanie się oocysty do organizmu. W organizmie żywiciela przechodzą kilka stadiów rozwojowych, w trakcie których ostatecznie dostają się do jelit, gdzie uszkadzają nabłonek pokrywający błonę śluzową (postać jelitowa), lub do wątroby, gdzie uszkadzają nabłonek przewodów żółciowych (postać wątrobowa). Tak umiejscowione pierwotniaki przechodzą jeszcze kilka podziałów i ostatecznie dojrzewają płciowo. Wytworzone przez nie gamety zlewają się ze sobą dając zygotę, która daje początek oocyście . Ta z kolei wydalana jest z kałem i cykl się zamyka.

W zależności od gatunku kokcydii cykl i umiejscowienie pasożyta w organizmie mogą się nieznacznie różnić.

Objawy kokcydiozy królików

Nasilenie objawów jest ściśle powiązane z liczbą oocyst spożytych przez uszatego.  Im więcej, tym symptomy będą wyraźniejsze i groźniejsze dla organizmu. Zazwyczaj ciężko jest również po objawach stwierdzić, z którą z postaci kokcydiozy królików mamy do czynienia. Infekcja pasożytnicza powoduje zmiany w nabłonku jelita, co prowadzi do zaburzenia wchłaniania składników odżywczych, co z kolei może powodować anemię, zaburzenia gospodarki elektrolitowej. O postaci jelitowej mogą świadczyć biegunki (czasem zawierające krew i śluz), bóle brzucha, brak apetytu i osłabienie.

Przy odmianie wątrobowej biegunki raczej nie spotkamy, bardziej typowymi objawami wskazującymi na tę postać będą powiększenie i ból brzucha, nadmierne pragnienie i brak apetytu. W razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących dolegliwości należy skontaktować się z lekarzem weterynarii.

Leczenie

Aby stwierdzić kokcydiozę królików wykonuje się badania kału, w którym to można zaobserwować oocysty w przypadku wystąpienia choroby. Niestety całkowite wyleczenie jest niemożliwe – pierwotniak będzie obecny w organizmie chorego królika już całe życie. Istnieją pewne leki pasożytnicze, choć niektóre odmiany kokcydiów się na nie uodporniły. Tak czy siak, stosuje się je jedynie u królików, które zostały zainfekowane nie później niż 5-6 dni wcześniej. W pozostałych przypadkach zaleca się leczenie profilaktyczne, czyli podawanie antybiotyków oraz odpowiednią dietę, która powinna wspomagać regenerację jelit.

Profilaktyka

Najważniejszym czynnikiem, o który trzeba zadbać, aby zapobiec kokcydiozie królików jest utrzymanie czystości w miejscu przebywania uszatych. Oznacza to mycie poidełek, regularne sprzątanie i dezynfekcję klatek oraz zapewnienie świeżego jedzenia. Również odpowiednia dieta jest niezbędnym elementem wpływającym na ogólną odporność i dobrą kondycję organizmu – powinna być bogata w siano, świeże owoce oraz warzywa.