kot perskiSzykowna kryza, mały, ale szeroki nosek i niesamowicie puszysty ogon to główne znaki rozpoznawcze kota perskiego. Nazwa rasy długowłosego pupila zdradza jego pochodzenie, a wygląd mówi wiele o jego usposobieniu.

Kot perski z zamiłowaniem oddaje się wylegiwaniu na kanapie, dużym fotelu lub wśród miękkich poduszek. Nie dla niego grasowanie i łowcze rozrywki. Jego ojczyzną jest Iran – po raz pierwszy zawitał do europejskich krajów w XVII wieku, zadomawiając się początkowo głównie we francuskich i włoskich domach.

Usposobienie kota perskiego

Agresywność nie jest cechą dominującą tej rasy, ale czasami może pokazać pazury – na osobnicze uwarunkowania opiekun nie ma wpływu. Być może odziedziczyły to po egzotycznych kotach, z którymi są spokrewnione. Perskie koty są znane ze spokojnego, miłego usposobienia. Ich nieco leniwy tryb życia może powodować, że sprawiają wrażenie mało towarzyskich, ale to tylko pozory. Potulny Pers lubi być rozpieszczany i chętnie kładzie się na kolanach u swojego opiekuna. Zwierzę  sympatyzuje także z gośćmi – o ile czuje, że może im ufać.

pers

Preferencje i potrzeby persów

Przyjaźń z perskim kotem może być początkowo trudna do nawiązana, ponieważ ceni on samotność. Jednak zabawy i pieszczoty także są w jego guście – wtedy czuje, że jest w centrum zainteresowania, co wprost uwielbia. Pers stosunkowo szybko akceptuje zmiany w otoczeniu oraz nowe osoby i innych domowych pupili. Niemniej hałaśliwe środowisko nie jest w jego stylu. Persy preferują spokojną, pogodną atmosferę. Oczekiwania tych pupili są dość niewielkie – potrzebują regularnych posiłków, trochę zabawy i dużo miłości, którą zwracają po stokroć.

Persy nie lubią wspinać się po zasłonach, wskakiwać na stół, czy na lodówkę. Są bardzo szczęśliwe, kiedy mogą wskoczyć na bardziej komfortowy mebel. Koty perskie lubią samotność – mają wtedy cały dom dla siebie, zwłaszcza sofę, fotel lub łóżko.

Pielęgnacja kota perskiego

Choć kot perski ma dość krępą budowę, dłuższa i gęsta sierść wokół brody, zwana kryzą, a także piękne, puszyste futro nadają mu dostojny wygląd. Długa, piękna sierść nie pozostanie czysta i gładka, jeżeli nie będzie delikatnie czesana. Oprócz tego, Pers powinien zażywać kąpieli co najmniej raz w miesiącu. Opiekun tego kota musi poświęcić więcej uwagi regularnemu czyszczeniu kuwety. Jeżeli pupil ma korzystać z brudnej kuwety, lepiej żeby w ogóle z niej nie skorzystał – długowłose rasy mają w tym zakresie nieco większe wymagania.

perski kot

Zdrowie

Pięlęgnacja nie dotyczy jedynie futerka. Persy mają tendencję do nadmiernego łzawienia, więc warto codziennie oczyścić kotu kąciki oczu. Czyszczenie zębów zapobiegnie chorobom przyzębia – dla optymalnej ochrony jamy ustnej lepiej pamiętać o tym każdego dnia. Większość rasowych i mieszanych kotów ma problemy zdrowotne powiązane z uwarunkowaniami genetycznymi, podobnie jest w przypadku Persów. Koty tej rasy są narażone na różne problemy zdrowotne, w tym zwłaszcza na problemy z oddychaniem lub chrapanie z powodu niedrożności nosa, nieprawidłowy zgryz, policystyczną chorobę nerek, grzybicę, łojotok, a także chorobę skóry, która powoduje zaczerwienienie skóry i nadmierne wypadanie sierści. Nieprawidłowa higiena oczu naraża pupila na zapalenie spojówek i podwinięcie powieki.

Niewypuszczanie persa na zewnątrz to całkiem dobry pomysł. Ta rasa może wypaść słabo w obliczu spotkania z psem albo innym niebezpieczeństwem. Poza tym, po przechadzce puszyste futerko przeważnie wymaga czasochłonnego czesania i kąpieli.


Write a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Shares