koty, psy, króliki, szynszyle, chomiki, papugi, kanarki, szczury, myszki,

Cheyletielloza

Cheyletielloza

Cheyletielloza – czym jest ta choroba ?

Jest to schorzenie wywołane przez pasożyty z rodzaju Cheyletiella. Są to roztocza, które bytują na skórze i odżywiają się martwym naskórkiem. Powodują zjawisko zwane ,,chodzącym łupieżem’’, któremu mogą towarzyszyć nieprzyjemne dolegliwości skórne. Jak dochodzi do zarażenia i jak się leczy tę chorobę ?

Charakterystyka roztoczy z rodzaju Cheyletiella

Przede wszystkim należy zacząć od tego, że są one dużo większe od normalnie bytujących na skórze roztoczy, dlatego można je dostrzec nawet gołym okiem, jeśli ktoś się mocno skoncentruje. Są koloru biało-żółtego i mają głowotułów zlany z odwłokiem oraz brak budowy segmentacyjnej z zewnątrz. Należą do gromady pajęczaków, w związku z czym posiadają 4 pary odnóży, szczękoczułki i nogogłaszczki. Wyróżniamy trzy główne rodzaje tych pasożytów w zależności od ,,preferencji’’ gatunku :

  • Cheyletiella yasguri – bytujące na psie
  • Cheyletiella blakei – bytujące na kocie
  • Cheyletiella parasitivorax – bytujące na królikach

Należy jednak zaznaczyć, że istnieje możliwość występowania danego rodzaju tego roztocza na innym gatunku, niż jest mu przypisany. Ponadto może ono się przenosić na człowieka. Na to narażeni są zwłaszcza ludzie na co dzień mający do czynienia z hodowlami królików, schroniskami, czy innymi miejscami, gdzie na danym terenie występuje dość spora liczba zwierząt. Ten typ roztocza żywi się złuszczonym naskórkiem (przyczynia się także do jego łuszczenia, drażniąc skórę swoimi odnóżami), włosami i wydzielinami skóry.

Cykl rozwojowy pasożyta

W przeciwieństwie do większości innych pasożytów, ten konkretny pasożyt cały swój rozwój przeżywa na jednym żywicielu. Cykl trwa zazwyczaj od 3-5 tygodni i w tym czasie Cheyletiella przechodzi przez stadium jajeczka, larwy, prelarwy, protonimfy, deutonimfy do osobnika dojrzałego płciowo. Po kopulacji osobników płci przeciwnej, samica składa jaja i taki ciąg zdarzeń się powtarza.

Jak dochodzi do zakażenia ?

Do takiej sytuacji może dojść dwojako. Przede wszystkim, czasem ciężko jest rozpoznać, że jakiś pies ma pasożyty, gdyż ze względu na ich rozmiary, kiedy nikt się niczego nie spodziewa, w początkowym stadium choroby trudno je zauważyć, a może już wtedy dojść do zarażenia innego czworonoga. Jedną z dróg jest bezpośredni kontakt z psem zarażonym (bądź innym zarażonym ssakiem, w tym również człowiekiem), czyli spotkanie innego pupila na spacerze, wspólna zabawa, wspólne spanie, lizanie. Inną możliwością jest pośrednie przeniesienie pasożyta poprzez używanie tych samych obroży, smyczy, szczotek ( i innych narzędzi do pielęgnacji) oraz ręczników dla więcej niż jednego psa.

Objawy cheyletiellozy

U wielu czworonogów stwierdzono bezobjawowy przebieg zakażenia, zwłaszcza w początkowym stadium. W pozostałych przypadkach zaś charakterystycznymi objawami cheyletiellozy jest świąd i suchy, sypki, drobny, biały łupież zlokalizowany zwłaszcza w okolicach grzbietu. Mogą wystąpić również zmiany skórne i wyłysienia. Jeżeli zauważymy takie symptomy, a ponadto nasz pupil będzie wyjątkowo często się drapał, ocierał, tarzał i-zwłaszcza w przypadku kotów-wylizywał, należy się skontaktować z lekarzem weterynarii.

Diagnoza i leczenie cheyletiellozy

Aby jednoznacznie stwierdzić, z czym ma się do czynienia, lekarz weterynarii przeprowadza szczegółowy wywiad z właścicielem, który może okazać się bardzo pomocny. Dodatkowo z pewnością obejrzy dokładnie skórę i sierść zwierzaka, ponieważ czasem można dostrzec pasożyty gołym okiem. Aby upewnić się co do diagnozy, zazwyczaj ogląda się pod mikroskopem pobraną wcześniej próbkę materiału pobranego ze skóry i sierści. Leczenie obejmuje stosowanie środków pajęczakobójczych oraz kąpiel w specjalnych preparatach. Nie można również zapomnieć o wyczyszczeniu środowiska psa – wypraniu legowiska, kocyków, dokładnym odkurzeniu mieszkania, wyparzeniu/wypraniu zabawek i akcesoriów.