koty, psy, króliki, szynszyle, chomiki, papugi, kanarki, szczury, myszki,

Foksterier krótkowłosy

Foksterier krótkowłosy zwierzaki

Foksterier krótkowłosy, tak jak i inne teriery, pochodzi z Wielkiej Brytanii. Są dość starą rasą, a pierwszy opis wzorca został opublikowany  już w 1876 roku. Zostały wyhodowane do polowań na lisy, borsuki, króliki, szczury i inne małe zwierzęta. Wśród ich przodków wymienia się teriery staroangielskie, teriera białego, bulteriera, beagle’a, a nawet greyhounda. Popularność zyskały bardzo szybko ze względu na wspaniałe umiejętności myśliwskie. Od czasów międzywojennych terier szorstkowłosy usunął nieco w cień swego krótkowłosego brata, który do dziś nie odzyskał dawnej sławy, choć myśliwi nadal doceniają jego wyjątkowe umiejętności.

Charakter, wychowanie i szkolenie foksteriera krótkowłosego

Foksterier krótkowłosy to pies z ,,charakterkiem’’. Lubi  postawić na swoim, a bywa w tym bardzo zawzięty. Potrzebuje właściciela, który będzie co najmniej tak samo sprytny jak on i nie pozwoli psu wejść na głowę. Teriery są bardzo inteligentne i spostrzegawcze, bacznie obserwują człowieka – jego mimikę, gesty, mowę ciała i wyciągają wnioski. Jeżeli wyczują jakąś słabość, z pewnością wykorzystają ten fakt. Tak więc, właściciel foksteriera krótkowłosego powinien być bardzo silny psychicznie, bezwzględnie konsekwentny i nieugięty. Nie jest to jednak tożsame z prowadzeniem psa ,,twardą ręką’’. Przy trenowaniu foksteriera nie należy działać używając przemocy, gdyż ten czworonóg nie należy do tych, co spuszczą głowę i się poddadzą – on będzie zajadle walczył. Oczywiście pomijając już fakt, że jakakolwiek oznaka agresji wobec psa zupełnie burzy zaufanie i relację między psem, a właścicielem.

Ta odmiana foksteriera będzie idealna dla ludzi aktywnych i uprawiających sport. Ta rasa ma ogromne zasoby energii, które mieszczą się w zaskakująco małym ciele. Niewymęczony foks może narobić w domu nie lada kłopotów, samemu znajdując sobie rozrywkę.  Oczywiście zapewniając psu aktywność należy pamiętać także o treningu umysłowym.

Wszędzie go pełno tam, gdzie i człowiek. Nie odstępuje właściciela na krok, jest bardzo towarzyski i lojalny. Niestety niekoniecznie sprawdzi się jako towarzysz do zabaw z dziećmi, gdyż nie jest ono żadnym autorytetem, ani osobą ważną w ,,stadzie’’, zatem najprawdopodobniej nie będzie słuchał dziecka. W dodatku małe dziecko może zrobić niechcący rzecz, która mu się nie spodoba, a foksterier krótkowłosy nie puści tego płazem. Na wszelki wypadek lepiej dmuchać na zimne i ograniczyć kontakt psa z dzieckiem.

Foksterier krótkowłosy zwierzaki

Foksterier krótkowłosy a inne zwierzęta

Prawie wszystko, co się rusza, jest dla foksteriera potencjalną zwierzyną, którą należy gonić. Szczur, kuna, łasica, królik, lis, borsuk i także … kot sąsiada. Niestety jeśli nie chcemy, żeby nasz urodzony myśliwy pognał w wyścig o śmierć i życie, nie spuszczajmy go ze smyczy, a na spacery do lasu możemy zabrać linę, aby w razie czego mieć kontrolę nad psem. Najlepiej jest wychować foksa od małego w towarzystwie innego zwierzęcia w domu, np. kota, gdyż późniejsze ich poznanie może nie skończyć się pomyślnie.

W kontaktach z innymi psami, foksterier zachowa raczej dystans, nie pała miłością do swoich czworonożnych braci. Na zaczepki z pewnością odpowie nieprzyjaźnie, nie da sobie ,,w kaszę dmuchać’’.

Wygląd i pielęgnacja

Wysokość psów w kłębie zazwyczaj wynosi 37-42cm, u suk 36-40cm. Ważą odpowiednio 7,3-8,2kg i 6,8-7,7kg. Są to zatem niezbyt duże psy, ale o mocnej budowie, są silniejsze niż się wydaje. Ich głowa jest lekko wydłużona, z mocnymi szczękami. Sierść foksa jest krótka i banalnie łatwa w pielęgnacji. Właściwie jeśli pies nie jest mocno brudny, wytaplany w błocie, to nie trzeba go kąpać. Szata występuje w kolorze białym i może być jednolita, lub urozmaicona rudymi, brązowymi, podpalanymi łatami.

Zdrowie i żywienie

Foksteriery krótkowłose są z reguły bardzo zdrowymi psami. W nielicznych przypadkach występują genetycznie uwarunkowane choroby, jednak w sprawdzonych hodowlach takie przypadki nie występują. Przy misce pies tej rasy raczej nie wybrzydza, co nie znaczy, że nie należy zapewnić mu odpowiedniej jakości karmy.